Lichaam ter beschikking stellen van de wetenschap
Geplaatst door Marianne Doornbos op 20 januari 2008
In de Wet op de Lijkbezorging worden vier manier van “lijkbezorging” genoemd:
-
begraven
-
verbranden (cremeren)
-
ontleden
-
overboord zetten
Een lichaam mag dus volgens de wet in het belang van de wetenschap of het wetenschappelijk onderwijs worden ontleed. Hier bestaan soms nog misverstanden over. Een lichaam ter beschikking stellen van de wetenschap is iets anders dan orgaandonatie.
Bij orgaandonatie worden de organen verwijderd en daarna wordt het lichaam aan de nabestaanden overgedragen. Vervolgens kan de overledene worden begraven of gecremeerd.
Bij het ter beschikking stellen van de wetenschap is er geen begrafenis of crematie. Als de universiteit het lichaam accepteert, wordt de overledene vlak na het overlijden naar de universiteit gebracht. Daar wordt het lichaam gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek of voor het onderwijs aan medische studenten. Wat er na de ontleding met de stoffelijke resten gebeurt, hangt af van wat er afgesproken is met de universiteit. De stoffelijke resten zullen door de universiteit anoniem worden begraven of verbrand, ze worden niet meer teruggegeven aan de nabestaanden. Als een lichaam ter beschikking wordt gesteld van de wetenschap kunnen er geen organen worden gedoneerd en kan er ook geen obductie plaatsvinden.
Als u wilt dat uw lichaam ter beschikking van de wetenschap wordt gesteld, moet u dit tijdens uw leven al regelen. U moet hiervoor contact opnemen met de afdeling anatomie van een universitair medisch centrum naar keuze. Met een eigenhandig geschreven verklaring, ondertekend en met datum, maakt u kenbaar dat u uw lichaam ter beschikking stelt aan de wetenschap. Het instituut beheert dit codicil.
Na overlijden moet het lichaam zo snel mogelijk (liefst binnen 24 uur, maar uiterlijk na 48 uur) naar het universitair medisch centrum worden gebracht. De kosten hiervoor zijn voor rekening van het universitair medisch centrum.
Het universitair medisch centrum kan een lichaam weigeren. Wanneer het aanbod te groot is, bij overlijden in het buitenland, een besmettelijke ziekte of verminking kunnen redenen zijn om het lichaam niet te accepteren. In dat geval moeten de nabestaanden alsnog een uitvaart regelen en zijn de kosten ook voor rekening van de nabestaanden.
