De dood van de partner is op elke leeftijd zeer ingrijpend. De situatie waarin men verkeert kan echter zeer verschillend zijn. Het is anders om je partner te verliezen wanneer je samen de kinderen opvoedt, dan om je partner te verliezen wanneer je een heel leven hebt gedeeld, niet meer werkt en misschien geniet van de kleinkinderen.
Met je partner had je een verbintenis zoals je die met niemand anders had. Je deelde lief en leed en dag en nacht met elkaar. Hij of zij kende je in de meest sterke en meest zwakke momenten en had deel aan de vorming van de persoon die je geworden bent. Hoe groter de rol was die je in elkaars leven speelde, des te voelbaarder is het verlies. De achtergebleven partner kan een gevoel van hulpeloosheid ervaren. Wanneer er kinderen zijn die zorg behoeven gaat de eerste aandacht van degene die achterblijft naar hen. Als dat (te)veel tijd en energie kost kan dat problemen geven bij de verwerking.
Het verlies van de partner kan een groot gevoel van eenzaamheid geven. Het is niet makkelijk om nu alleen invulling aan het leven te moeten geven. Onafhankelijk van de leeftijd mist men na het overlijden van de partner vaak de vertrouwdheid, intimiteit of seksualiteit. Het is goed dat gemis te erkennen.
Bron: Landelijke Stichting Rouwbegeleiding: www.verliesverwerken.nl. Op deze website is informatie te vinden over het rouwproces, rouwzorg, lotgenotencontact en een lijst met boeken over o.a. rouw en verlies van een partner. Een literatuurlijst is ook te vinden op www.rouwboeken.nl
Ook is er een internettijdschrift voor mensen die hun partner hebben verloren. Deze is te vinden op www.draaikolk.com. De site is specifiek gericht op de rouwverwerking van mensen die hun partner door de dood hebben verloren (dus niet door bijvoorbeeld scheiding). Het doel is om elkaar steun en troost, herkenning en erkenning te bieden onder meer door middel van (het uitwisselen van) ervaringen, gedachten, gedichten, adviezen, recensies, verhalen en e-mailondersteuning.
